skip to Main Content
EDITH COLUMN – MAART 2019

EDITH COLUMN – MAART 2019

[door Renate Lamparter]

Mijn trolleyreis – Sinds enige tijd heb ik een trolley. Als juf Protestantse Godsdienst is dit zeer handig; je hebt immers heel wat gerief mee te nemen naar school.

Nu we verhuisd zijn is de trolley nog handiger: de school is zo dichtbij dat ik er te voet naartoe ga. Dus zet ik ’s avonds steeds mijn trolley klaar met al mijn spullen. Wanneer ik vroeg in de ochtend de huisdeur opentrek, komt de stilte me tegemoet. Ik twijfel. Plots komen er vragen in mij op: “Kan ik nu echt mijn trolley over de klinkers van het pleintje trekken? Ik ga echt wel opvallen, de een of ander zal misschien nog slapen en ik maak hen wakker… We willen als nieuwe bewoners van de wijk geen slechte indruk achterlaten, …”

Dus, ik draag mijn trolley over het pleintje en sla daarna de onverharde weg in. Daar kan ik mijn trolley al zeker niet laten rollen – op steengruis is dat niet handig. Ondertussen weet ik al op welk punt van de weg ik mijn trolley in de andere hand neem zodat ik het einde kan halen. Het is altijd een beetje afzien. Na al het zware werk kom ik eindelijk in de straat waar ik mijn trolley kan afzetten en hem kan gebruiken waarvoor hij bedoeld is. Ook hier maakt hij nog wat lawaai maar dat vind ik niet zo erg. De mensen hier kennen me tenminste niet. Hoe dichter ik bij school kom, hoe minder ik opval, want het drukke verkeer laat het geluid van mijn trolley in het niets verdwijnen. Ik val helemaal niet meer op. Zalig!

Dit geeft me stof tot nadenken… Doen we het niet ook zo met het delen van het Evangelie? We weten dat het de beste boodschap is, en toch durven we het vaak niet zomaar te vertellen. We kijken rondom ons. Is dit wel de geschikte plaats?  De geschikte situatie? Zullen mensen ons niet raar bekijken? We willen liever niet opvallen omdat we bang zijn om iemand tegen de borst te stoten. Zijn we er aan gewend dat iedereen te druk is voor een diepgaand gesprek? Maken we ons niet te veel zorgen? Zou het kunnen dat we op deze manier kansen laten liggen om de meest belangrijke boodschap te vertellen?

Ik wens meer vrijmoedigheid – tenminste voor het delen van het Evangelie.

Back To Top