skip to Main Content
EDITH COLUMN – DECEMBER 2018

EDITH COLUMN – DECEMBER 2018

[door Annette Hartman]

Integratie !?! Ben ik een Belgische onder de Belgen geworden?

Integratie: interessant thema voor een Nederlandse die al ruim 18 jaar probeert te integreren in de Belgische cultuur. Ik hoef maar mijn mond open te doen, of er wordt mij vriendelijk gevraagd: ‘U bent zeker van elders?’ Terwijl ik mijn best doe om me aan te passen. Maar ik kan mijn achtergrond niet verbloemen; mijn tongval is niet zoals de tongval van de Vlaming. Ik gebruik de Vlaamse woorden, anders begrijpen mensen mij niet. Voor Nederlanders spreek ik Vlaams. De mensen hier lachen daar hartelijk om als ik hen dat vertel!

Ik ging in het bestuur van de Belgische rasvereniging voor het Kooikerhondje. Daar heb ik ontdekt hoe het er in de wereld aan toe kan gaan. Ik ging quiltlessen (patchwork) volgen. Gezellig met allemaal Vlaamse dames. Deze dames zorgen heel goed voor elkaar: als een gemeenschap. Voor hen is het quilten hun lust en hun leven, maar voor mij is er meer dan dat. Mijn prioriteit ligt bij het leven met en voor de Heer. Ik doe vrijwilligerswerk in het dorp waar we wonen. In het consultatiebureau ’Kind en gezin’. Hier loop ik tegen mijn beperkingen wat betreft de Franse taal op.  Er wonen steeds meer anderstaligen in het Vlaamse dorpje onder de rook van Brussel. Dus ook hier voel ik me een ‘buitenstaander’, want een Vlaamse zal ik nooit worden.  Ik ben niet van deze wereld, maar wel in de wereld. Met al die culturen heb ik het gevoel ergens aan de andere kant van de wereld terecht te zijn gekomen. Dat biedt toch mogelijkheden? Als je een ‘talenknobbel’ hebt waarschijnlijk wel…

Ware integratie in navolging van Jezus doet zich juist voor op de momenten dat ik het zelf niet bewust zoek; wanneer God mij op plaatsen brengt waar Hij me kan gebruiken. Bijvoorbeeld toen ik met eierstokkanker in het ziekenhuis terecht kwam in 2005, en met mijn kamergenoten het evangelie kon delen. Ik werd zwak onder de zwakken (1 Kor.9:22).
Of in het park tijdens mijn dagelijkse wandeling met de hondjes. God brengt mensen op mijn pad met wie ik het evangelie mag delen. En met wie ik mag bidden. Daarna ‘loop’ ik letterlijk op wolken.

God gebruikt me met mijn beperkingen in Zijn grote plan. De Heer is goed, in elke situatie. De kunst is om dat te leren zien. Integratie? ‘God, gebruik mij maar zoals U dat wilt, want U heeft me hier immers gebracht om Uw evangelie te brengen!’

 

Back To Top